In de tuin van Eden
kende men niets anders dan vrede
Het was gewoonweg een paradijs
En Adam en Eva waren er op reis
Maar wie er toen tevoorschijnkwam
Was Satan de geniepige man
Die Eva verleidde
Om de boom van goed en kwaad te berijden
Toen volgde er een klucht
Eva plukte de verboden vrucht
Ze mochten niet van de appel eten
maar begonnen er toch van te vreten
Toen God dit had vernomen
konden ze niet meer ontkomen
God spuwde bijna vlammen
Waarop Adam en Eva werden verbannen
Ze kregen later nog twee zonen
Het leken net klonen
Genaamd Kaïn en Abel
En eigenlijk is dit gedicht gewoon formidabel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten