woensdag 16 mei 2012

Een gedicht maken


Ik heb ondervonden dat het niet zo simpel is om zelf een gedichtje te schrijven, terwijl ik nog niet eens een vast rijmschema heb gebruikt. Als dichter moet je dus heel wat inspiratie en ook wel kennis over je onderwerp hebben. Er zijn ontelbare soorten gedichten; je kan ze rangschikken volgens doel, vorm, of aantal regels.

Eigenlijk heeft een gedicht geen vaste kenmerken, het moet geen vast schema hebben en het moet zelfs niet rijmen. Een gedicht kan bestaan uit enkele woorden, maar het kan evengoed enkele pagina's lang zijn. Het is dus niet zo simpel om te definiëren wat een gedicht nu precies is. Maar één ding dat een gedicht wel kenmerkt is dat het in versvorm is geschreven en dus niet in een doorlopende tekst, je gebruikt dus normaal geen volledige zinnen in een gedicht. Het onderwerp van een gedicht is ook niet bepaald, het kan over allerlei zaken gaan, zoals liefde, taal of simpelweg een gebeurtenis in je leven.

Mijn favoriete gedicht vorm is een haiku, in de lagere school moesten we een haiku maken en ik vond dit heel mooi omdat het zo simplistisch is, een haiku bestaat namelijk uit slechts 3 regels met in totaal 17 lettergrepen (5-7-5). Wat mij ook aanspreekt is de limerick, deze omdat er een mooi rijmschema inzit en meestal ook grappig is.





dinsdag 15 mei 2012

Ode aan Adam en Eva

In de tuin van Eden
kende men niets anders dan vrede
Het was gewoonweg een paradijs
En Adam en Eva waren er op reis

Maar wie er toen tevoorschijnkwam
Was Satan de geniepige man
Die Eva verleidde
Om de boom van goed en kwaad te berijden

Toen volgde er een klucht
Eva plukte de verboden vrucht
Ze mochten niet van de appel eten
maar begonnen er toch van te vreten

Toen God dit had vernomen
konden ze niet meer ontkomen
God spuwde bijna vlammen
Waarop Adam en Eva werden verbannen

Ze kregen later nog twee zonen
Het leken net klonen
Genaamd Kaïn en Abel
En eigenlijk is dit gedicht gewoon formidabel





vrijdag 4 mei 2012

Graphic novel : Reynaert De Vos

Even gefascineerd door het boek Reynaert De Vos? Iedereen heeft weleens een deel van dit verhaal gelezen op school en misschien was jij even gefascineerd als mij door dit boek waarin de sluwe vos centraal staat. De bewerking van René Broens en Marc Legendre dateert uit 2010, het originele verhaal was een gedicht uit de 13e eeuw geschreven door ene Willem.


Reynaert De Vos is eigenlijk een sluw en schijnheilig persoon, hij heeft zelfs enkele sadistische trekjes. Je kan dit onmiddellijk herkennen aan de lay-out van het boek. De cover van het boek is volledig in het zwart en het boek stinkt letterlijk, je kan zelfs zeggen dat je depressief wordt van dit verhaal te lezen. Het boek is dus zeker niet uitnodigend, eerder afstotend.


Het is ook geen boek voor gevoelige lezers, want er wordt geen rekening gehouden met de perversheid van de afbeeldingen. De afbeeldingen zijn wel bijpassend, want Reynaert De Vos is zeer seksistisch en ontrouw aan zijn partner, maar toch hadden ze dit op een iets minder obscene wijze kunnen voorstellen. Dit zou het boek voor sommige mensen toch aangenamer gemaakt hebben om te lezen.


Het is niet dat er geen goeie punten zijn aan dit boek, maar ook de tekststructuur stoorde mij enorm. Ondanks dat er niet veel tekst in het boek stond, waren de schrijvers er toch in geslaagd om er een chaotische boel van te maken. De ene keer moest je van boven naar beneden lezen, de andere keer van links naar rechts, waardoor je ook niet altijd kon afleiden welk personage er nu aan het woord was. Dit heeft als gevolg dat het soms even duurde voor je door had wat er nu eigenlijk aan het gebeuren was en hierdoor kost het je heel wat extra tijd om het boek te lezen.


Reynaert De Vos is en blijft een klassieker, desondanks mijn strenge beoordeling blijft het een zeer interessant verhaal, waar je misschien zelfs iets kan uit leren. Maar zoals je uit mijn recensie kan afleiden is deze bewerking van het verhaal toch van een iets minder niveau en hadden ze veel meer kunnen doen met dit prachtige verhaal.











 




dinsdag 1 mei 2012

Wanneer is een taal een wereldtaal?

Je hoort vaak dat er wordt gezegd, "het Frans is een wereldtaal." Maar wanneer kan je een taal nu een wereldtaal noemen?

Een wereldtaal is zoals je kan horen een taal die wordt gesproken in grote delen van de wereld, voordat ze zo mag genoemd worden, moet ze aan enkele eigenschappen voldoen. De taal wordt niet enkel in het moederland of in het taalgebied gesproken, maar ook ver buiten deze grenzen. De taal wordt als internationaal communicatiemiddel gebruikt en ook door internationale organisaties. De taal wordt in verschillende landen als officiële taal aanzien, waar ze niet de moedertaal is. Natuurlijk moet de taal ook door een relatief groot aantal mensen worden gesproken t.o.v. andere talen. Een taal moet niet aan al deze eigenschappen voldoen om een wereldtaal te zijn, het is vaak ook een statuskwestie voor een taal om tot de wereldtalen te behoren.

wereldtaal : Frans
Frans is een wereldtaal en wordt in 29 landen als officiële taal gebruikt. Het wordt ook in verschillende continenten gesproken, Afrika, Azië en Noord-Amerika. Het Frans is zelfs één van de officiële talen van de Verenigde Naties en andere bekende internationale organisaties zoals de NAVO en artsen zonder grenzen. Het Frans wordt gesproken door onze zuiderburen, maar wij Vlamingen vinden vaak dat zij beter nederlands zouden moeten leren. Als je dit dan allemaal leest, besef je toch wel dat wij diegene zijn die misschien beter Frans zouden leren. Ik kan hieruit afleiden dat we niet vroeger moeten beginnen met Frans te leren, maar dat we onmiddellijk intensief moeten beginnen leren. We moeten er dus meer uren per week aan besteden zodat we een betere basis hebben om later uitgebreid Frans te kunnen leren.



Plaatsen in de wereld waar er Frans wordt gesproken :


File:Map-Francophone World.png