Recensie; Ik ben geen racist

Ik was zeer verrast over het toneelstuk, omdat toen ik hoorde dat er maar één acteur was, mijn verwachtingen zeer sterk waren gedaald. Het was een zeer actueel onderwerp en Braam Verreth leverde ook een groot aandeel in het succes van het toneelstuk door zijn acteerprestatie. Het verhaal was mooi opgebouwd tot het hoogtepunt en de acteur leefde zich ook echt in in zijn personage.

Het is een actueel thema en er komen vaak dergelijke verhalen op het nieuws, omdat dit dus ook gebeurt in het dagelijkse leven. Het verhaal werd goed gebracht en het leek dus ook echt gebeurd, het werd ook mooi opgebouwd en er werd eerst een heel verhaal vertelt wat er voorafging aan de feiten, wanneer de jongen dus werd neergestoken. Het verhaal werd ook zeer mooi ingeleid, doordat we Braam eerst zagen op een tv-scherm waar hij zichzelf filmde.

De acteur speelde voor mij een hele belangrijke rol in het succes van de voorstelling, hij kon zich goed inleven in het personage, dit misschien ook doordat hij dezelfde speciale voornaam had. Het decor was ook heel belangrijk voor de voorstelling aangezien er maar één acteur was, dit hebben de bedenkers slim aangepakt door het decor verplaatsbaar en dus multifunctioneel te maken. Er werd ook gespeeld met de lichtinval en lichtprojectie.

Algemeen kan ik dus zeggen dat het een geslaagde voorstelling was, die mij toch wel verrast heeft. Het is niet simpel om een monoloog zo interessant te houden en de acteur is hier toch wel in geslaagd. Natuurlijk was het soms een beetje saai en eentonig, maar Braam deed zijn best om de voorstelling levendig te houden en zo zijn publiek te blijven interesseren. Al bij al dus een geslaagde voorstelling